Challange Day

Challenge Day,

Waar is de tijd heen gegaan. Echt de tijd is voorbij gevlogen. Gedurende dit LA ben ik in allemaal verschillende kanten aan het rennen geweest. Zo heb ik mijn netwerk aangesproken om een beeld te krijgen van een toekomst scenario. Heb ik het beeld van gamefication verwerkt in twee grote projecten bij ons op school. Heb ik super veel samengewerkt met het team "Devils in Deguise" en heb ik mijzelf tot het maximale van mijn kunnen geduwd. Op het maximale van mijn kunnen leveren bleek op twee prestatie indicatoren niet voldoende, waarna ik wederom het overleg in schiet met een aantal docenten uit de TMS en mijn teamleider. Alles komt samen op een moment, de "challenge day 2017". Als ik kijk naar hoe we hier beland zijn en wat er allemaal aan vooraf ging ben ik erg trots. Trots op het team en trots op de prestatie die we samen hebben neergezet. Wij komen uit verschillende onderwijs sectoren en toch wisten we samen, een toekomst scenario te ontwikkelen waar wij, maar ook ze scholen en feedback gevers achter staan. Vooral het samenwerken heeft mij veel tijd en energie gekost. Samen bewegen vraag om overleg, afstemming en beslissingen maken of accepteren. Het is daarom dat ik gedurende dit project veel geleerd heb van de teamleden. Trots kijk ik terug op een draaiboek, waar wij bijna 1 op 1 uit gewerkt hebben. Om de "challenge day", nog iets meer uitdaging te geven (op advies van onze game master) hebben we een laatste wijziging doorgevoerd voordat onze challenge begon. In plaats van zittend een discussie voeren, gaan we dit staand doen. Op de grond een tape en dan een keuze "kansen, belemmeringen". Na het weerleggen van een stelling over onze visie gingen de deelnemers een standpunt innemen en daarna weerleggen in met een discussie. Hierbij kwamen leuke gesprekken voort die, aan de hand van getrainde skills uit LA 3, goed en soepel verliepen. Ik kijk terug op een leuke en vooral gezellige dag.

(Klik hier voor nog meer foto's)

Feedback van Tom Oosterhuis

Beste Corinne, Cindy, Esther, Sebastiaan, Maartje,

Dank voor de uitnodiging om feedback te geven op jullie toekomst scenario en aanpak om dit te delen met anderen.

Mooi op te zien hoe jullie je hebben laten voeden door denkbeelden van de WRR en andere systematische onderzoekers en denkers over beleid. Dat vind ik misschien wel jullie grootste verdienste. Dat je geleerd hebt dat het van groot belang is om te pendelen tussen je eigen praktijk en de wetenschappelijke/politieke theorieën en beleidsstukken om vervolgens je eigen plan te trekken en dat beleid te gaan beïnvloeden, mede vorm te geven. Dat is het soort metacognitie waar we in het onderwijs behoefte aan hebben. Niet slachtoffer zijn van wat andere bedenken, maar zelf invloed nemen!

Ik heb eigenlijk alleen wat gedachtes in de aanbieding over jullie idee van de toekomst. In grote lijn ben ik het met jullie eens. Echter ik mis -naar mijn bescheiden mening- een fundamenteel element: 'levensopdracht', het waarom van levenslang leren. Jullie spreken vooral over talent-ontwikkeling. Naar mijn idee is er daarnaast zoiets als waarden-ontwikkeling. Waarden en beperkende overtuigingen als negatieve waarden vormen zich in de vroegste jeugd door opvoeding en onderwijs. Onderwijs zou naast talentontwikkeling gericht moeten zijn op waardenontwikkeling. Het gaat om bewustwording van de eigen levensloop, het eigen levensverhaal. In gebeurtenissen met impact, positief en negatief vormen zich waarden (of beperkende overtuigingen).

Wanneer zoals jullie voorstaan onderwijs een mengsel wordt van formeel en informeel leren, op school en in de samenleving tegelijkertijd, dan moet de reflectie vooraf, tijdens en achteraf gericht zijn bewustwording van drijfveren. “Het lukt toch niet omdat…” is een beperkende overtuiging voortkomend uit gebeurtenissen die zich blijven herhalen totdat je zoiets “onschadelijk maakt” of  “die persoon inspireert me in zijn handelen omdat” bevat voor jezelf een kernwaarde waar vanuit je zelf ook wilt bijdragen aan de samenleving.

Door open opdrachten te vervullen in alle domeinen van de samenleving ontdek je persoonlijke kwaliteiten en kernwaarden. Van daaruit draag je bij, dat is ‘roeping’ of levensopdracht.

Je betrekt ouderen niet alleen bij de buurt, je betrekt jouw levensverhaal op dat van ouderen. Generatie-leren kan er zo ontstaan. Deze visie vind je terug in wat heet  “de positieve psychologie”. Daarnaast verwijs ik graag naar de zelfdeterminatietheorie waar autonomie, meesterschap en zingeving in balans leidt tot intrinsieke motivatie. Daaraan moet jullie toekomstscenario te toetsen zijn. Zie onder meer het prachtige boek Drive van Daniel Pink. Wat mijn betreft gaat het dus niet om een lerende economie worden, maar om steeds meer mensen te inspireren hun levensopdracht te ontdekken en aanvaarden. Niet economische maar menselijke waarde moet centraal komen staan.

Tot slot nog een opmerking over PIM. PIM is een vorm van feedback op basis van big-data. We weten uit onderzoek dat feedback op de zelfregulatie te kern is. PIM moet dat dus kunnen. Hij moet geen voorzegger worden, maar vragen steller over het leerproces. Op Wittering.nl voert het NRO een onderzoek uit naar mijn aanpak met het SOL-model en e-portfolio mevolution op dit vlak. Een bijdrage aan jullie PIM, hoop ik ☺. Ik zie geen fysiek gestalte voor me in de toekomst, eerder een oortje zoals een talkshow-host…benieuwd wie er gelijk krijgt…

En benieuwd of jullie hier wat aan hebben. Alle succes!

Hr groet, Tom Oosterhuis, ontwikkelaar van de opvoeding- en onderwijsvisie
Sociaal Ontwerpend Leren (SOL-model) en e-portfolio mevolution.

Teaser, tot in de late uurtjes

Het is knallen geweest de afgelopen paar weken. Gisteravond zat er geen rust in mij, de teaser of trailer zit mij dwars. Het is geen criteria, maar ik moet iets doen. Geen rust, druk hoofd, ritalin waar ben je? Goed dan maar de tablet aan, een goed glas whiskey en niemand om mij heen. Een dik uur later is hij klaar. Goed geen Spielberg kwaliteit en geen Full HD. Maar wel een kleine blik in de afgelopen periode, waar samen leren centraal heeft gestaan. Ik had dit LA met dit team voor geen goud willen missen.

Verlangen

het is 5.00. En het is rustig in huis, iedereen slaapt. Iedereen slaapt en volgens mij slaap ik ook nog half. Maar iets maakt dat ik wakker moet worden. In de verte begint een merel aan zijn ochtendaria, maar ook de koolmezen zijn er vroeg bij. Gisteren was het 24 graden, de eerste echte lente dag en dit zorgt voor een lading in de lucht. Een geur van nat en versgemaaid gras, de stilte van het huis, het fluiten van de merel en de temperatuur zetten mijn instinct aan. VISSEN, al meer dan 25 jaar visserservaring ontwaakt uit een winterslaap. De afgelopen twee jaar heb ik dit gevoel moeten onderdrukken vanwege mijn studie aan de MLI. 2 jaar hard blokken, kei hard werken en mijzelf vormen heeft alle energie uit mijn lijf getrokken (en kilo's). Mijn dyslexie zorgt voor leesvertraging, typefouten en langere schrijftijden dan de andere studenten. Maar dat is geen excuus om niet mee te komen, het is gewoon harder werken om hetzelfde te presteren. Maar vandaag sluiten we een hoofdstuk af. LA 4 een verkenning van toekomstscenario's in het onderwijs. Het is deze afsluiting die mijn verlangen naar de waterkant activeerd. De rust, de geur, de eerste stappen in op de dauwdruppels en de stilte in het huis zorgen voor flashbacks. Die ene keer toen....., langzaam val ik weer in slaap, met een verlangen naar de zomervakantie en de vele uurtjes die gaan komen aan de waterkant.

Uitkomsten: Hulp aan studenten gevraagd.

Het is druk geweest deze week.
Dinsdag heb ik les gehad aan drie groepen die werken aan grote projecten. Maar het zijn deze studenten die graag met mij het gesprek aangaan over onderwijs. Wat kan er beter en nu ook, hoe ziet het onderwijs in de toekomst er uit en wat vinden jullie van het scenario. Hoewel ze het filmpje gezien hadden, kregen ze niet verwoord wat ze zelf verwachten. Tevens konden ze niet aangeven hoe ze dit filmpje konden plaatsen. Goed daar sta ik dan met een poster in mijn handen, een beamer die niet klaar is met afspelen en een dozijn stiften. Het wordt even stil in de klas , waarom een student aangeeft "he meester, we kunnen toch ook een SurveyMonkey doen". Dat willen wij wel voor je invullen.

Zo gezegd, zo gedaan. Dit was vorige week, vandaag wil ik resultaten met jullie delen.
Klik hier om de vragen te zien. Klik hier voor de uitslag.

Uitkomsten: Hulp gevraagd aan collega's

Deze week heb ik een mail naar mijn collega's gestuurd met een uitleg en een film. Tijdens het teamoverleg heb ik dit ook onder de aandacht gebracht en aangegeven dat er een poster hangt in de kantine waar docenten hun bevindingen op kwijt kunnen. Het blijft even stil, maar dan ineens zegt een collega "ja, ik vond het echt een leuk filmpje, echt de moeite waard, het zette mij wel aan het denken". Even wordt mijn hoop aangewakkerd, maar na twee dagen naar en leeg veld staren is de hoop minder geworden. Ineens krijgen de studenten in de klas ideeën, komt er een discussie over het onderwijs, wordt het filmpje nog eens opgestart. Ik snap niet goed wat er hier gebeurt, maar er gebeurt iets. Ik pak snel de poster uit de de docenten kantine en schrijf de opmerkingen van de studenten op de poster. De studenten kijken tevreden. "



Tja het zat mij toch wel hoog meester, het houdt mij bezig" zegt een van de studenten. Ik hang de poster terug in de docenten kantine en ga verder met mij drukke lesprogramma. Tijdens de pauze ben ik even buiten aan het genieten van de zon. Eenmaal terug boven zet mijn collega MEd G.Kessels, goed man, ze gaan er voor. Ik snap hem niet echt, maar dan zie ik de poster. Een paar collega's wagen zich er aan, er zijn gesprekken. Ik pak mijn telefoon en schiet nog even snel een actie foto.

Interview naar aanleiding van de observatie

Naar aanleiding van de observatie die onze HBO stagiaire bij een les van mij had gedaan, kwam de vraag of ze ook met mij een interview mocht doen. Ze wil graag weten hoe ik het toch doe en voor elkaar krijg. Ik vraag haar hierop om verduidelijking. "Nou, alle andere docenten waar ik ben geweest, die vertellen wat studenten moeten doen en wat ze moeten weten en welke kennis ze moeten hebben", maar "bij jou in de les is iedereen hard aan het werk, komen studenten met vragen en kun jij ze antwoord geven of je koppelt ze aan iemand die ze kan helpen". "Hoe doe je dat?"!

Ze stopt even met het stellen van de interviewvragen op het papier. De nieuwsgierigheid is te zien op zijn gezicht en ik geef, na even wat denken antwoord. "het begint bij de eerste les, iedereen in mijn klas wordt betrokken bij het ontwikkelen van een groepsgevoel". "Hierbij steek ik veel tijd in het leren van leren en kennis delen en zoeken bij elkaar". Vervolgens worden er wisselende teams gevormd waar altijd, maar dan ook altijd iemand van de leerlingen de projectleider is. Hiermee kunnen ze XP verdienen, maar als de groep niet mee doet, ook XP verliezen. En het werkt erg goed.

Na het interview dat 30 minuten duurde, staat de stagiaire op, loopt door de klas en gaat zelf ook mee doen aan het project. Werken met projecten, met een duidelijke rol verdeling en XP! Super combinatie!